نگره های چندگانهِ نامتجانس به اصلاح طلبان - پایگاه خبری تحلیلی عصر ماه اهواز

  مشاهده مطلب

      ۱۷ اسفند ۱۳۹۷      ۰             99389      سیاسی, مقالات   Print This Post Print This Post

اصلاح یا رفرم Reform ذاتاً و منطقا با آنچه خوانندش انقلاب Revolution علاوه بر نبود سنخیت, نه همراهی می کند و نه سودای تاییدیه آن را در سر می پروراند.رفرمیست ها نیز به تبع پیروی از کاربست گفتمانی خود ملزم به اتخاذ چنین رویه ی هستند که اگر غیر از این باشد دیگر تسمیه آنان به این نام فاقد اصالت است.که در این بازشناسی معناییِ رفرمیسم از کنسرواتیسم و انقلابی گری و براندازی و... تالیفاتی درخور و از زوایای مختلفی به رشته تحریر در آمده است.اما آنچه اکنون در رویارویی با اصلاح طلبی قابل رؤیت است, روایت های متفاوت از اردوگاههای نامتجانس در برخورد و تسمیه های ناهمگن بر اصلاح طلبی از هر سو و از هر کران به صدا در آمده است...تو گویی در این میان بهبود خواهی و اصلاح طلبی همچو طفلی می ماند که نه مادر او را پذیراست و نه دایه ای برایش مانده است!.

روایت اول این است که اصلاح طلبی قصد و عزیمت به آرمانشهر اروپایی_امریکایی و دمکراسی خواهی غربی محض (غربزدگی) را در سر می پروراند و سودای گسست معرفت شناختی از کیهان باورهای دینی و تاریخی و فرهنگ بومی خود را در سر می پروراند, چنین نگره ای در میانهِ اصولگرایان و نگرششان به اصلاح طلبان یافت می شود, رجوع شود به مواضع چهره های شاخص اصولگرایی.دیگر روایت نیز که در دوئلی با روایت نخست است, متعلق به اردوگاه خصم نظام جمهوری اسلامی ایران است که همانا براندازان و اپوزیسیون خارج نشین هستند که باور خود را با دسترسی به ابزارهای خبری و سخن پراکنی در حال اشاعه و نشر هستند و آن باور نیز چنین است که اصلاح طلبی و اصلاح طلبان در حکم سوپاپ اطمینان نظام جمهوری اسلامی عمل کرده و غایت ادامه عمر نظام را در کاربست نهادی گفتمانی خود تعبیه کرده و می کنند.و دیگر روایت های منفرد و در عرض آن روایتهای مذکور درباره اصلاح طلبان, را حتی اساتید بزرگواری همچو زیدآبادی و واگویه سازی این امر که باری شما اصلاح طلبان نیز معتاد قدرت شده اید...!

مگر نه آن است که اصلاح طلبی قصد آفرین گفتن ندارد, و نیز نفرین فرستادن را نمی آموزاند.در حالی که همگان می دانیم هیچ نظام اجتماعی سیاسی بی عیب و نقص نیست, اما باید فعالیت خود را به تقدم اصلاح بر انقلاب و ایضا محافظه کاری قرار داد, چرا که اصلاحات بدنبال فروکاست و تقلیل آسیب بر پیکره جوامع و نیروی انسانی(جمیعت) جوامع خود است.که با رخدادی همچو انقلابات علاوه بر هدررفت منابع کشور, تاخیر در تقدم و بالندگی کیفی و توسعه کشور, این انسان است که لگدمال می شود که دیگر بار سلطه ای دیگر و نامکشوف و نامتعین رخ بیارآید و زمام امور را بدست بگیرد. بنابراین اصلاحات در کشور ما نه اینکه بی نقص و فاقد آسیب است, اما میتواند در مرحله گذار تدریجی به وضعی بهتر از وضع کنونی نقشی تاثیرگذار را بر عهده بگیرد.

فیلسوف علمی نیر همچو پوپر باور داشت که در همه نظمهای اجتماعی که از آنها آگاهی داریم, بی عدالتی, سرکوب, فقر و درماندگی وجود داشته است. دموکراسیهای غربی ما نیز از این حیث استثناء نیستند, لکن نزد ما با این بیماری مبارزه می شود. من معتقدم که در دموکراسی غربی ما بی عدالتی و سرکوبی, فقر و درماندگی از هر جامعه دیگریی که می شناسیم, کمتر است. نظمهای اجتماعی دموکراتیک و غربی ما, هنوز ناکاملند و نیاز به بهبود دارند. لکن بهتر از همه آنهایی هستند که تاکنون وجود داشته اند. بهبود بخشیدن جنبه فوری دارد. اما شاید خطرناکترین اندیشه سیاسی آرزوی کامل کردن و خوشبخت ساختن انسان است. کوشش برای پدید آوردن بهشت در زمین همواره دوزخ ساخته است.*

هادی حزباوی

 

_________

* پ.ن: منبع: کتاب انقلاب یا اصلاح گفتگو با مارکوزه و پوپر, ترجمه وزیری, انتشارات خوارزمی, چاپ چهارم ۱۳۸۰, صص۵_۶٫

 

 دیدگاههای کاربران

  1-  دیدگاهها پس از تایید مدیر سایت نمایش داده می شوند.
  2-  از ارسال دیدگاههای تکراری و حاوی توهین به حزب یا گروه خاصی پرهیز گردد.

دیدگاه های بسته

با عرض پوزش. مطلبی یافت نشد!