فرمان حضور! - پایگاه خبری تحلیلی عصر ماه اهواز

  مشاهده مطلب

      ۱۹ بهمن ۱۳۹۷      ۰             97980      سیاسی, مقالات   Print This Post Print This Post

در کدامین راه پا گذاشته ایم که فرمان حضور همیشه برایمان جانکاه بوده است و طاقت فرسا نیز؟ در کدامین باده و از کدامین ساقی جامی لبریز از هشیاری را از سر کشیدیم؟!گویند که عقل را نخستین تبلور ارادهِ خداوندی به شدن (کُن) بود, عقل را نیز کارویژه ای است و آن را چیزی جز پرسش نشاید!در روزگارانی نیز عامل تمییز آدمی از سایر گونه های جانداران را نطق یا ناطق بودن آدمی می گفتند, اما هر جا که سلطه و دیگری مسلط بر مدار بخت سوار گشته, در کسوت و موضع به زنجیر کشانندگان خرد آدمی و تبعیت صرف زیردستان همت گماشته و می گمارند!

براستی اگر نحوه زیست جانداران را به چنین مشخصه ای که همانا قدرت داشتن است, متصف کردیم. سلطه آدمی بر دیگران و برنتابیدن عقل زیردستان را با فرمان حضور چگونه می توان در بیان آورد؟!آنچه قلم را این جا مراد است جانبداری از حیطه و قلمرو عقل نیست, بلکه فرمان به حضور دیگریِ شهروند نزد اربابان قدرت در عصر کنونی را چگونه میتوان به تصویر کشید؟و آن چیزی که اکنون جولان می دهد, به پرسش می گیرد و می تازد بر خاطر آدمیان این پرسش است; بسان رودی که می خروشد و از میان دیواره های سنگی و پولادی راهی درخور برای نفس برای رهایی برای آزادی می یابد:

که آیا اراده خداوند و دستگاه خلقت ساز او میان نوع بشر در کسب و بهره گیری از موهبت خرد فرقی را میان بهره مندان لحاظ نموده و یا این لطف خداوندی شامل جزء کوچکی از آدمیان شده است؟!مگر نه آن است که ما موجوداتی صرفا طبیعی نیستیم و روح خداوندی در ما دمیده شده, و غالب و قالب کرادرهای ما منوط و محدود به اصل تنازع و ستیز نیست, بلکه دیالوگ که محصول پرسش و پاسخ است صفت برتری ما را نشان می دهد. اما چه باید گفت که فرمان حضور را جز در به زنجیر کشیده شدن خرد آدمی نمیتوان در بیان آورد, دیگر آنکه آیا افقی غیر از افق قدرت را میتوان در فحوای فرمان به حضور یافتن دیگری لحاظ نمود و برجسته ساخت؟!

هادی حزباوی

 

 دیدگاههای کاربران

  1-  دیدگاهها پس از تایید مدیر سایت نمایش داده می شوند.
  2-  از ارسال دیدگاههای تکراری و حاوی توهین به حزب یا گروه خاصی پرهیز گردد.

دیدگاه های بسته

با عرض پوزش. مطلبی یافت نشد!