العوز بوقته - پایگاه خبری تحلیلی عصر ماه اهواز

  مشاهده مطلب

      ۲۴ مهر ۱۳۹۹      ۰             121131      ادبیات, مقالات   Print This Post Print This Post

الانسان یستلذ بالتواقیت و یستخدم لحیاته و یتمتع بالعوز بوقته و لا غیر

اصاب ولد بمرض
فجوّز له الطبیب بالعملیه الجراحیه

احتار ابوه
ضاق به الأمر

لانه لا یملک إلا القلیل مما خزن من کد عیشه

اغتمرت حیاته بضنک العیش

فذهب إلى اصدقاءه

فاعتذروا منه
لان حاله عیشهم لیست بأحسن منه

اضطر أن یذهب إلى اقاربه

فعاد یخفی حنین عاد صفر الیدین

فلما أن رجع إلى البیت خائبا

فأبى أن یواجه امرءته

لانها تتأوه بلا صبر
على ابنها المریض

فعندما رأت بعلها فصرخت فی حین رؤیته منادیه:

لماذا لا تذهب الى ابن عمک فتطلب منه القروش؟

إلى متى ترید أن تهرب منه و هو یزجرک ؟

إذهب ، فهذا وقته و إلا اطلقتک؟

اخلف الاب کل شئ إلى الوراء فذهب إلى ابن عمه

لکن للاسف أن ابن عمه اعتذر منه لانه اشترى قبل یومین فرساََ و لن یملک من القروش إلا القلیل

رجع إلى بیته و هو ینحب

فی یوم غد استیقظ و ذهب إلى المستشفى

و فی الطرق واجهَ بن عمه و بیده القروش فأعطاه إلیه قائلاََ: استقرضت القروش من صدیقی و اتیت بهن الیک فتقبل منی یا أخی.

فرح الاب کثیرا

و ذهبا بسرعه إلى المستشفى

لما أن وصلا فرأو ابنه بلا حراک و ألم

لان القروش لن تأتی بوقتها

و غمر المستفى بعویله

 

 

عارف خصافی

 

 دیدگاههای کاربران

  1-  دیدگاهها پس از تایید مدیر سایت نمایش داده می شوند.
  2-  از ارسال دیدگاههای تکراری و حاوی توهین به حزب یا گروه خاصی پرهیز گردد.

دیدگاه های بسته