مناطق محروم و زخم های التیام نیافته!!! - پایگاه خبری تحلیلی عصر ماه اهواز

  مشاهده مطلب

      ۱۹ اسفند ۱۳۹۷      ۰             99528      اجتماعی, خوزستان   Print This Post Print This Post

مناطق محروم و یا به اصطلاح جدید ، مناطق کم برخوردار در شهر اهواز مشکلات عدیده‌ای را در درون خود دارند ، این مشکلات با توجه به گذشت زمان نه‌ تنها التیام نیافته اند ، بلکه بعضا بر وسعت آن‌ها هم افزوده شده است. نبود خدمات شهری مطلوب ، عدم موجود بهداشت عمومی ، نبود نور کافی ، عدم وجود سیستم فاضلاب با زیرساخت های مناسب ، کمبود فضاهای آموزشی ، رفاهی ، ورزشی و... قسمتی از معضلات این مناطق است و البته فاجعه اصلی ، نبود حتی ۱۰ متر آسفالت یک دست و سالم.برخی معتقدند که مشکلات این مناطق هیچ ارتباطی با مناطق مرکزی و مرفه شهر ندارد ، که این‌ تفکر یک اشتباه فاحش است زیرا عدم رسیدگی به این مناطق مشکلاتی را برای مناطق دارا ایجاد میکند.

گویی اهلی مناطق کم برخوردار در کشور دیگری به‌ جز ایران ما زندگی می‌کنند. اگر بخواهیم به این قضیه از دید انسانی نگاه کنیم، آنگاه در درون نهاد انسانی و انسانیت نمی‌گنجد که در یک شهر عده‌ای آسوده به زندگی خود بپردازند و کمی و فقط کمی آن‌طرف‌تر، در آن‌سوی شهر عده‌ای با مشکلات بی پایان دست و پنجه نرم میکنند. اگر منصفانه به این قضیه بنگریم، باید باور کنیم تا زمانی که در حاشیه محل زندگی ما، فقر و تبعیض جای خوش کرده باشد، این مشکلات حتما بر زندگی ما تأثیر خواهد گذاشت و یقین بدانیم که این خطر نفوذ روزافزون معضلات آن‌ها دامن همه شهر را خواهد گرفت. پس اگر از روی منفعت هم به این قضیه نگاه کنیم، اهمیت حل مشکلات آنها برای در امان ماندن از مشکلات احتمالی، امری معقول و آینده‌نگر است ، بنابراین پیدا کردن راه‌حل‌ها و کمک به حل معضلات آنها، وظیفه‌ای همگانی البته به میزان وسع امکانات و اختیارات است.

 این نکته را هم فراموش نکنیم، که اگر مسئولان ، در زمان مناسب و با برنامه‌ ریزی و تحلیل و آینده‌نگری به این مناطق ورود پیدا می‌کردند و برای حل مشکلات آن چاره‌ می اندیشیدند ، چه‌ بسا الان دستکم تا این مقدار، این مناطق درگیر محرومیت و معضل نمی‌شدند. اگر در مدیریت شهری دور نگاهی در برنامه‌ریزی‌های کلان مدیریت شهری داشتیم ، امروز بحران‌های مربوط به مناطق حاشیه‌نشین و محروم، تشدید نمی‌شد ودامن مناطق مرکزی را هم نمی‌گرفت.شاید کمتر شغلها کاذب در آن مناطق می‌بود. شاید شدت پس رفت این مناطق کندتر می‌شد. شاید کمتر ساکنان این مناطق تحقیر میشدند . کودکان این مناطق احساس بهتری داشتند و نسبت به آینده امیدوارتر میشدند. و شاید این مناطق کمتر مورد هجوم مفاسد و بزه واقع می‌شدند. و شایدهای بسیار دیگر.ورود جدی مسئولان و مردم اهواز با نگاهی علمی و نه احساسی به این مناطق و تسریع در حل مشکلات آن‌ها، امروز بیشتر احساس می‌شود.

 امروز لزوم حل سریع‌تر مشکلات این مناطق به‌صورت جدی به چشم می‌آید. راه‌حل‌های مختلفی در رابطه با حل مشکلات این مناطق مطرح می‌شود. اما آنچه در قدم نخست باید صورت پذیرد، دست‌یابی به یک شناسنامه اختصاصی مربوط به هر منطقه و معضلات آن منطقه است.برای ریشه کن کردن و یا کاهش مشکلات این مناطق اول باید کمبودهای را شناسایی کرد و برای رفع آنها اولویت بندی کرد و البته شناسایی و شناخت کافی اگر اراده ای برای رفع آنها نباشد کاری عبس و بیهوده است ، و این حاصل نمی شود مگر به خواست مسئولین و مدیران اجرایی شهر. متاسفانه در دو سالی که از عمر شورای شهر و شهردار جدید میگذرد کمتر یا اصلا شاهد تغییر و یا اراده ای برای ایجاد کمترین تغییر بوده ایم و به همین دلیل است که اهواز از دید هر تازه واردی یک روستای بزرگ است که هرگز نخواسته یک شهر باشد... انتظار می‌رود که حل مشکلات این شهر درزمینه محرومیت‌زدایی و کاهش شدت آسیب‌ها، رشد بیشتری به خود بگیرد و مسئولین ضمن عمل به مسئولیت‌های خود از پتانسیل و ظرفیتهای مردمی که باعث تسریع در بهبود اوضاع می‌شود استفاده بهتری ببرند...

صادق تمیمی

 

 دیدگاههای کاربران

  1-  دیدگاهها پس از تایید مدیر سایت نمایش داده می شوند.
  2-  از ارسال دیدگاههای تکراری و حاوی توهین به حزب یا گروه خاصی پرهیز گردد.

دیدگاه های بسته

با عرض پوزش. مطلبی یافت نشد!