پرسشگری را آزمایش کنیم! - پایگاه خبری تحلیلی عصر ماه اهواز

  مشاهده مطلب

      ۱۹ اسفند ۱۳۹۷      ۰             99463      سیاسی, مقالات   Print This Post Print This Post

۱٫ گویند که قلعه حیوانات شجاعی همین کتاب دموکراسی یا دموقراظه است, و گویند نیز که به چند زبان دیگر جهان ترجمه شده, و گویند چه بسا رافت اسلامی یا خوش طینت احمد نژادی در کار بود که نگارنده را رها و آزاد گذاردند تا بنگارد و نقد سیستم های پوپولیستی را در اثری طنزگونه با تمی سیاسی را روانه بازار کند, گرچه و چه بسا نقد متوجه دولتهای وقت بود و آن پادشاه که نامش ممولی بود و از بد حادثه رئیس جمهور مردم ایران به سالیانی نه چندان دور نیز محمود احمدی نژاد بود و...

۲٫ اما آنچه صبغه وهن آمیز خود را بر خاطر و نهاد آدمی در دوره کنونی باقی بر جای می گذارد همان است که آن همه جنگ و خونابه ها ریختن, آن بدار گشتن ها و قربانی شدن های بشر مگر نه برای آن بود که بگوید آری من هم هستم وجود دارم که این هستندگی من شهروند, من انسان نه عاریتی است و نه منتی از کسی بر من در آن است. حال گیرم که در انتخاب مسیر و راه دچار فریب و خدنگ دیگری شده باشم اما اصل انتخاب زاده اراده آدمی است که اینش نه چندان موهبتی کم بهاست! که نگارنده ای همچو شجاعی بنام تقبیح دموکراسی توده ای در اثری که نه توانی آن را در قد و قواره قلعه حیوانات قرار دهی و نه اصولا در هیئت متون استخوان دار اندیشه جای دارد...چه باید گفت؟!

۳٫ این اثر آقای شجاعی از مزاج یگانه ای در رویارویی و یا تحلیل غایت و آرمان دموکراسی خواهی بشری تبعیت نمی کند. دیگر آنکه نباید از یاد برد که اگر بنا به نقد پدیده دمکراسی خواهی است که پیشتر از ایشان و به هزاره ها سال پیش ارسطو (حکومت توده نادان) و دیگران نقدهای بنیان برافکنی در این باب به رشته تحریر در آوردند و ...
در حوزه اسلامی نیز جدال فارابی و ابن باجه اندلسی بر کلید واژه نوابت تاییدگر این مهم بود...

۴٫ و اما دغدغه چیست؟ دغدغه از نقد روش نگارش کتاب صدر الذکر این است که حوزه اندیشه حوزه نگاهداشت کرامت پرسشگری است, و نه در لفافه طنز تنها به پدیده انتخابات و فارغ از تاثیر و تاثرآت زمانی و مکانی عنوانی را برای اثر برگزینیم که غلیان نگاه خوانندگان را به وجد آورد و قرائت مبتنی بر احساسسک های جغجغه وار دیگران را در افق کار و اثر خود بگنجاند.

۵٫ در آخر امثال این اثر از چه ضعفی در جوامع ما و میان نویسندگان ما رونمایی می کند؟که با احترام و قبول آن چیزی که این کتاب بر علیه آن موضع گرفته و آن هم رای همگانی است, هر کس میتواند رای و برداشت خود را روایت کند...اما برداشت بنده این است که این اثر وهن آمیز است و نشان از این ضعف دارد که حاشیه نمی اندیشد این حاشیه میتواند جغرافیایی باشد و میتواند فرهنگی باشد.که اگر غیر از این می بود در جوامع حاشیه میتوانستیم شاهد آثاری همچو لویاتان, شهریار, هستی و زمان و حتی در ادبیات; جنگ و صلح, بینوایان و یا حتی قلعه حیوانات و ... باشیم.پس چون توانایی آن را نداریم, کوتاهترین و بهترین راه, قشریگری و تهی بودگی از معنا در آثار است که این نیز رنگ رخ باخته ما را عیان خواهد ساخت

هادی حزباوی

 

 دیدگاههای کاربران

  1-  دیدگاهها پس از تایید مدیر سایت نمایش داده می شوند.
  2-  از ارسال دیدگاههای تکراری و حاوی توهین به حزب یا گروه خاصی پرهیز گردد.

دیدگاه های بسته